Η ΠΕΡΙΟΧΗ | ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ | Ο ΚΑΙΡΟΣ
LINKS | SNOWREPORT | ELATICAM
 logo5

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Στις πλαγιές του Κόζιακα και στη γύρω περιοχή υπάρχει ένα σύνολο οικισμών οι οποίοιπαρουσιάζουν έντονο ιστορικό, αρχαιολογικό και τουριστικό ενδιαφέρον.

Πύλη ή Πόρτα

pili-keimenoΤοποθεσία : Στην είσοδο ενός φυσικού περάσματος που δημιουργείται από τον Κόζιακα από τη μια πλευρά και τον ΄Ιταμο από την άλλη και θεωρείται σημείο ένωσης της Θεσσαλίας με την ΄Ηπειρο, συναντάμε την μικρή και όμορφη κωμόπολη, την Πύλη, παλιά Πόρτα, ονομασία που δικαιολογεί και τη θέση όπου είναι κτισμένη. Σήμερα αποτελει την έδρα του δεύτερου σε έκταση Δήμου του νομού Τρικάλων. Απέχει 18 χλμ από τα Τρίκαλα και αποτελεί τόπο έλξης για τους επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου καθώς συγκεντρώνει πολλά και σημαντικά μνημεία.

Ιστορία : Στη θέση του συνοικισμού Πόρτα-Παναγιά βρισκόταν η βυζαντινή πόλη Μεγάλαι Πύλαι ή Μεγάλη Πόρτα, η οποία στην Τουρκοκρατία ονομαζόταν Πόρτα-Παζάρ. Ο Άγγλος περιηγητής W. M. Leak, που πέρασε από εκεί το 1810, την αναφέρει ως Απάνω Πόρτα ή Πόρτα Παναγιά, σε αντίθεση με τον καινούργιο οικισμό της Πόρτας, ο οποίος είχε ήδη αναπτυχθεί στη δεξιά όχθη του ποταμού Πορταϊκού και που τον αναφέρει ως Κάτω Πόρτα ή Πόρτα-Νικόλα. Και τα δύο ονόματα (Πύλη και Πόρτα) έχουν σχέση με τη γεωγραφική θέση της κωμόπολης. Στον συνοικισμό Πόρτα-Παναγιά γεννήθηκε ο μητροπολίτης Λαρίσης Βησσαρίων Β΄ (1490-1540) ο οποίος ανακηρύχτηκε άγιος και πολιούχος των Τρικάλων, της Καλαμπάκας και της Πύλης. Η Πύλη υπήρξε πολλές φορές πεδίο σοβαρών μαχών εξαιτίας της θέσης της. Καταστράφηκε επανειλημμένα από τους κατακτητές. Τελευταία φορά πυρπολήθηκε από τα Ιταλικά στρατεύματα την 8η Ιουνίου 1943.

Gefyra Pylis keimenoΠροορισμοί – Αξιοθέατα : Τη διασχίζει ο Πορταϊκός ποταμός, παραπόταμος του Πηνειού που τον γεφυρώνουν ονομαστές γέφυρες. Η πιο γνωστή, η οποία προσελκύει και πολλούς επισκέπτες, είναι η τοξωτή γέφυρα ή γέφυρα του Πορταϊκού, που σε μέγεθος έρχεται δεύτερη στον ευρύτερο Θεσσαλικό χώρο και μέχρι και το 1936 ήταν το μοναδικό πέρασμα για την περιοχή του Ασπροποτάμου. Αυτή είναι μόνο η αρχή της ιστορίας των γεφυρών, η οποία παρουσιάζεται ανάγλυφα εδώ στην Πύλη. Άλλες τρεις γέφυρες διαφορετικών εποχών, η μια κοντά στην άλλη, περνούν πάνω από τον Πορταϊκό. Η γέφυρα Κονδύλη άρχισε να κτίζεται το 1934 για να εξυπηρετήσει την αμαξιτή σύνδεση των Τρικάλων με τα ορεινά χωριά. Κατασκευάστηκε από μπετόν και για την εποχή της ήταν ό,τι πιο σύγχρονο. Η γέφυρα Γκίκα αποπερατώθηκε το 1961. Εγινε από οπλισμένο σκυρόδεμα για να συνδέσει τα χωριά στα ριζά του Κόζιακα. Η κρεμαστή πεζογέφυρα μήκους 120μ., κατασκευάστηκε το 1981 και η ανάρτηση του καταστρώματος έγινε με ευθύγραμμα προτεταμένα καλώδια. Είναι η πρώτη που έγινε με αυτή την τεχνική. Εξυπηρετεί τους πεζούς οι οποίοι θέλουν να περάσουν από την Πύλη στη συνοικία της Πόρτας, όπου βρίσκεται ο ξενώνας και η βυζαντινή εκκλησία της Πόρτας - Παναγιάς.

Η Πύλη βρίσκεται στο σταυροδρόμι πολλών βυζαντινών μνημείωνμε σημαντικότερα:

I.M. DousikouΗ Ι. Μ. Αγ. Βησσαρίωνος ή Δούσικο βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Κόζιακα σε ύψος 650 m, σε μια πολύ γραφική τοποθεσία. Η μονή ιδρύθηκε από τον Αγ. Βησσαρίωνα στα 1530. Το έτος 1557 η μονή αγιογραφήθηκε από τον μεγάλο ζωγράφο της Κρητικής Σχολής Τζώρτζη, τον κατ' εξοχήν μετά τον Θεοφάνη εκπρόσωπο της περίφημης κρητικής σχολής. Έχει επίσης τρία παρεκκλήσια, διώροφη πτέρυγα κελιών, (παλιότερα λέγεται ότι μετρούσε 366 κελιά) πλούσια βιβλιοθήκη και σπάνια χειρόγραφα, πολλά από τα οποία βρίσκονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Η Ι. Μ. Αγ. Βησσαρίωνος βρίσκεται στη θέση Νιζερός και ιδιοκτησιακά ανήκει στην Ι. Μ. Δούσικου. Χρονολογείται σύμφωνα με τα αρχεία της μονής στον 16ο αιώνα. Ένα σπάνιο δείγμα προβιομηχανικής τεχνολογίας, διόφθαλμο μεγάλων διαστάσεων, υδρόμυλο που έχει κάτοψη ορθογώνιο και αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο και όροφο. Στα νότια αυτού βρίσκεται η κτιστή κάναλη όπου κατέληγε κτιστός υδραύλακας που έφερνε νερά από τον Πορταϊκό ποταμό. (Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών Διονύσιος, 1966)

I.M.Portas PanagiasΗ Ι. Μ. Πόρτα Παναγιάς (μονή της Ακαταμάχητου Θεοτόκου). Απέναντι από την κωμόπολη της Πύλης, στον παλαιό οικισμό της Πόρτας Παναγιάς, τον γνωστό στη βυζαντινή εποχή ως Μεγάλαι Πύλαι, στην αριστερή όχθη του Πορταϊκού ποταμού, βρίσκεται ο ονομαστός ναός της Πόρτας Παναγιάς. Η μονή αυτή έφερε το όνομα της Ακαταμάχητου Θεοτόκου και διαλύθηκε στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Ο σωζόμενος ναός υπήχθη το 1843 στη γειτονική μονή Δουσίκου. Η αρχιτεκτονική του ναού είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η γλυπτική διακόσμηση του ναού ήταν θαυμάσια και αποτελούνταν από πολλά αρχαία γλυπτά (Κορινθιακά, κιονόκρανα, κ.λπ.), προερχόμενα από αρχαίο ναό που βρισκόταν στο ίδιο σημείο, αλλά τα περισσότερα καταστράφηκαν από την πυρκαγιά του 1855. Στο μαρμάρινο τέμπλο του ναού υπάρχουν δύο ψηφιδωτά, στα οποία εικονίζονται όρθιοι ο Χριστός και η Παναγία. Ο κυρίως ναός είχε πολλές και αξιόλογες τοιχογραφίες αλλά λίγες σώθηκαν, λόγω της καταστροφικής πυρκαγιάς το 1980. Γενικά, ο ναός αυτός είναι ένας από τους σπουδαιότερους βυζαντινούς ναούς με ξεχωριστή σημασία για τη βυζαντινή τέχνη και παράδοση. (Ιερά Μονή Δουσίκου, 2007)

Από τη Πύλη και συγκεκριμένα τον οικισμό της Πόρτας Παναγιάς διέρχεται το κεντρικό πεζοπορικό μονοπάτι του δικτύου του Κόζιακα το οποίο προσφρερει μια εκπληκτική εικόνα του βουνού, του αρχαίου Κερκέτιου όρους, όπου ο Ασκληπιός μάζευε τα περίφημα βότανα για την παραγωγή των φαρμάκων του. Για τους φίλους της πεζοπορίας υπάρχει ακόμη ένας στόχος στην περιοχή. Είναι το φρούριο των ελληνιστικών χρόνων σε μια από τις κορφές του Ιταμου, του βουνού που χωρίζει από τον Κόζιακα ο Πορταϊκός ποταμός. Εκεί τοποθετείται η αρχαία πόλη Αθήναιον. Η διαδρομής ξεκινά είτε από το κέντρο του χωριού είτε από το γυναικείο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Γκούρας, η οποία ιδρύθηκε το 1743. Στη μονή με την εξαιρετική θέα φτάνει ασφαλτοστρωμένος δρόμος από την Πύλη. Ως τα ερείπια του φρουρίου η πεζοπορία σε σηματοδοτημένοαπό τον Ορειβατικό Περιηγητικό Όμιλο Πύλης (Ο.Π.Ο.Π.) μονοπάτι διαρκεί τρεις με τέσσερις ώρες.

Ελάτη ή Τύρνα

ElatiΤοποθεσία : Στη δυτική πλαγιά του Κόζιακα και σε υψόμετρο 920 μέτρων μέσα στο δάσος από έλατα, φωλιάζει η πανέμορφη Ελάτη που είναι γνωστή στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής των Τρικάλων με το όνομα Τύρνα.

Ιστορία : Αναφορές σχετικά με την χρονολογία ίδρυσης δεν υπάρχουν αλλά, σύμφωνα με την παράδοση, κατοικήθηκε λίγα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Αυτό μαρτυρούν και τα διάφορα Βυζαντινά ευρήματα που έχουν βρεθεί χαμηλότερα προς το ποτάμι σε σχέση με τη σημερινή θέση του χωριού. Τα ευρήματα μαρτυρούν ότι το χωριό ήταν τμήμα του βασιλείου των Αιθήκων ενώ μέχρι πριν τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο το κέντρο του χωρίου βρισκόταν δυτικότερα και προς το ποτάμι, στο σημείο που σήμερα βρίσκεται ο οικισμός Κάτω Μαχαλάς. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου τα περισσότερα σπίτια του χωρίου κάηκαν από του Γερμανούς και μεγάλος πληθυσμός μετακινήθηκε στον θεσσαλικό κάμπο στην ιδρύοντας το χωρίο Κάτω Ελάτη. Μετά το τέλος του πολέμου αρκετοί επέστρεψαν πίσω στην Ελάτη αλλά αρκετοί ήταν αυτοί που έμειναν μόνιμα στο νέο οικισμό της Κάτω Ελάτης. Μετά το 1950 το κέντρο της Ελάτης μεταφέρθηκε στη σημερινή θέση (Σταυρός) αλλά το χωρίο αποτελούνταν από πολλούς μικρούς οικισμοί διάσπαρτους σε όλη την έκταση της Ελάτης όπως η Λιπιότα, το Κακόρεμα, η Βλάχα, ο Αγιός Γεώργιος, οι Μπάλτες και η Κερασία.

Προορισμοί – Αξιοθέατα : Η Ελάτη αποτελεί ένα από τα ομορφότερα και κοσμικότερα θέρετρα της χώρας μας. Απέχει από τα Τρίκαλα μόλις 32 χλμ, και χάριν της τουριστικής της υποδομής συγκεντρώνει κάθε καλοκαίρι χιλιάδες παραθεριστές όχι μόνο από τη Θεσσαλία αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδος. Η περιοχή αποτελεί τόπο έλξης για τους επισκέπτες όχι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αφού κατά τη διάρκεια του χειμώνα την επισκέπτεται πολύς κόσμος με σκοπό να απολαύσουν το πυκνό της χιόνι και τη φυσική ομορφιά της περιοχής. Το χιονοδρομικό κέντρο του Περτουλίου που βρίσκεται μόλις 7 χλμ από την Ελάτη δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες να απολαύσουν το σκι και πολλές άλλες υπαίθριες δραστηριότητες. Τα εξαιρετικής ομορφιάς ορειβατικά μονοπάτια δίνουν τη δυνατότητα να ανεβούν οι επισκέπτες στην κορυφή του Κόζιακα 1901μ, περνώντας από το καταφύγιο στη θέση Μπακόλα στα 1738 μέτρα υψόμετρο. Σήμερα είναι από τα λίγα ορεινά χωριά που καταφέρνει να κρατά μόνιμους κατοίκους όλο το χειμώνα.

Περτούλι

PertouliΤοποθεσία : Ψηλά στην Πίνδο σε υψόμετρο 1.090 μέτρων χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού, με γραφικά πέτρινα σπίτια με κόκκινες ή πέτρινες στέγεςκαι ανάμεσα στα βουνά Νεράιδα, Κόζιακα, Λουπάτα, Μαρόσα και Αυγό, περιτριγυρισμένο από τα έλατα του μεγαλύτερου ελατοδάσους της χώρας μας, βρίσκεται το χωριό Περτούλι, που απέχει από τα Τρίκαλα 48χλμ.

Ιστορία : Το Περτούλι πρωτοαναφέρεται στον κώδικα 221/8α της Μονής Βαρλαάμ στις αρχές του 10ου αι. Το 1720 έπεσε επιδημία πανούκλας, ερημώθηκε και ξανακατοικήθηκε από τον Τριαντάφυλλο Χατζή Μπέρτα στον οποίο, κατά μία εκδοχή οφείλεται και το όνομα του χωριού (Μπερτούλι, το χωριό του Μπέρτα).

Το όνομα Περτούλι συναντάται και σε κατάστιχο του Μεγάλου Μετεώρου,το 1741 όπως και σε αναφορά των κατοίκων του Ασπροποτάμου προς τον πασά των Τρικάλων το 1841. Τον Ιούνιο του 1823 κάηκε από τον Αρβανίτη ΣελιχτάρΜπόδα μαζί με το Νεραϊδοχώρι και την Πύρρα και έτσι καμένα τα βρήκαν όταν τα επισκέφθηκαν το 1826, ο Στουρνάρης και ο Κασομούλης . Το Περτούλι ξαναχτίζεται στα 1841 όπως και ο πύργος του Χατζηγάκη, εγγονού του Χατζή Μπέρτα που σώζεται μέχρι σήμερα. Το 1943 η ιστορία επαναλαμβάνεται και το Περτούλι καταστρέφεται γιατί ήταν η έδρα του Κοινού Γενικού Στρατηγείου των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων κατά των Άγγλων.

Agia Kyriaki PertouliΠροορισμοί – Αξιοθέατα : Στα Περτουλιώτικα Λιβάδια λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο και από εκεί κοντά (από το Εκκλησάκι των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου) ξεκινά κανείς πεζός για να ανέβει στο καταφύγιο και στην ψηλότερη κορυφή του Κόζιακα, τον Χατζηπέτρο ή Αστραπή. Τα Περτουλιώτικα λιβάδια συγκεντρώνουν πολλούς επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους οι οποίοι μπορούν να απολαύσουν δραστηριότητες όπως ιππασία, τοξοβολία, ψάρεμα, mountainbike και πεζοπορία στα πολλά μονοπάτια της περιοχής. Στο πανεπιστημιακό δάσος του Περτουλίου διαμένουν το καλοκαίρι οι φοιτητές του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για την πρακτική τους εξάσκηση.

Στο κοσμικό Περτούλι ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφτεί τον Ι.Ν. της Αγίας Κυριακής που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Πολύ παλαιότερα στις πηγές του ρέματος της Αγίας Κυριακής υπήρχε μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία.Το μοναστήρι είχε καλόγερους και βιός από γιδοπρόβατα, γελάδια, άλογα, μουλάρια. Επειδή το μοναστήρι καταστράφηκε από κατολίσθηση, χιονοστιβάδα ή σεισμό, η εικόνα της Αγίας ήρθε μόνη της σε νέα θέση κοντά στο δρόμο, όπως λέει η παράδοση. Εκεί κτίσθηκε η σημερινή εκκλησία. Από το μοναστήρι σώθηκε ένα χρυσό ναματάρι με τ' όνομα του μοναχού «ΙΓΝΑΤΙΟΥ του ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (1690)», του οποίου η τύχη μέχρι σήμερα αγνοείται.
Ο μύθος αναφέρει πως κάθε χρόνο στη γιορτή της 7ης Ιουλίου, η Αγία Κυριακή έστελνε ένα ελάφι για θυσία και για το τραπέζι των πιστών. Κάποια φορά σφάξανε το ελάφι κουρασμένο και από τότε η Αγία δεν το ξανάστειλε. Λέγεται επίσης ότι ο μάστορας που θα έκτιζε τη νέα εκκλησία ζητούσε πολλά λεφτά, τα οποία δεν ήταν δυνατόν να βρεθούν. Όμως ένα πρωί σηκώθηκε δαρμένος και πονούσε όλο το σώμα του. Περιέγραψε στους συνεργάτες του, ότι το βράδυ μία γυναίκα τον έδειρε υπερβολικά. Είχε δε την αίσθηση ότι ήταν η Αγία η οποία τον τιμώρησε. Έτσι αποφάσισε να κτίσει την εκκλησία δωρεάν, για να εξιλεωθεί.

Επίσης αξιόλογοι προορισμοί είναι :

  • Η κεντρική εκκλησία του χωριού, Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που κτίσθηκε το 1963 όπως έχει σήμερα. Στην ίδια θέση υπήρχε η παλιά, που είχε κτισθεί το 1863 σε ρυθμό βασιλικής πάνω στα θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας που κάηκε το 1822 από τον τουρκαλβανό Σελιχτάρ Μπόδα. Το πέτρινο καμπαναριό κτίσθηκε το 1896, όπως αυτό φαίνεται από την εντοιχισμένη πλάκα. Στο υπόγειο τμήμα του αναπαύονται τα οστά όσων έφυγαν από τη χρονολογία αυτή και δώθε.
  • Η εκκλησία της Παναγίας στην είσοδο του χωριού, ένα μικρό, πέτρινο, όμορφο εκκλησάκι (1979). Η Παναγία που υπήρχε μέχρι το 1979 κάτω από την εκκλησία του Σωτήρος, φέρεται ως η παλαιότερη ήτοι από τον 10αι. Το δάπεδο αυτής ήταν ποτισμένο με αίμα πληγωμένων από την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και του εμφυλίου, όπου κατέφευγαν κυνηγημένοι. Οι σκιές από το αίμα στις πλάκες ήταν εμφανείς, μέχρι που η εκκλησία κατέρρευσε.
  • Πύργος του Χατζηγάκη
  • Το πέτρινο «Γεφύρι της γριάς», που βρίσκεται στο «φαράγγι της Μάνας», που διασχίζεται από τον παραπόταμο του Αχελώου και αποτελεί αξιόλογο μνημείο της περιοχής καθώς πάνω στο γεφύρι υπάρχουν σκαλισμένες παραστάσεις με εξαιρετική λεπτότητα και τέχνη.

Σημαντικό γεγοAntamwmaνός της περιοχής που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου και αξίζει να παρευρεθεί κάποιος, είναι το αντάμωμα των Σαρακατσαναίων. Μια γιορτή που αποτελεί τη μεγαλύτερη υπαίθρια πολιτιστική εκδήλωση που γίνεται στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο χιλιάδες Σαρακατσάνοι από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό (κατ’ελάχιστο όριο 20.000 άτομα) συγκεντρώνονται στα ειδυλλιακά Περτουλιώτικα λιβάδια και ανταμώνουν με συναισθήματα χαράς, νοσταλγίας αλλά και περηφάνιας για την πιο μεγάλη και λαμπρή γιορτή τους, που στο είδος της ανά το Πανελλήνιο, δεν υπάρχει ισάξια.

Νεραϊδοχώρι ή Βετερνίκ

NeraidoxoriΤοποθεσία : Το Νεραϊδοχώρι ή Βετερνίκ (παλαιά ονομασία) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Πύλης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.140 μέτρων στις πλαγιές των Κόζιακα, απέχει από τα Τρίκαλα 53,5χλμ και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων. Οι κορυφογραμμές του Κόζιακα Μαρόσα, Νεραϊδα και Λουπάτα υψώνονται σαν γίγαντες γύρω του αφού με το υψόμετρό τους (1980,2000μ.) δείχνουν να αγγίζουν τον ουρανό. Οι πυκνές ελατοσειρές σε συνδυασμό με τις πολλές πηγές που τις διασχίζουν, άλλες με το ήρεμο κελλάρισμά τους και άλλες με το χειμμαρώδες βουητό, δημιουργούν μια από τις ωραιότερες και τις πιο υγιεινές γωνιές του Κόζιακα.

Ιστορία : Η παράδοση αναφέρει ότι υπήρχαν κάποτε στο χωριό δυο πλούσια και όμορφα κορίτσια. Το ένα το έλεγαν Μαρία ¨Μάρω¨ και το άλλο Νεραϊδούλα. Κλέφτες πατήσανε στο χωριό γυρεύοντας να πάρουν αιχμάλωτες τις δυο κοπέλες. Μα εκείνες κατόρθωσαν να ξεφύγουν. Η μια ανέβηκε στην κορυφή του ενός βουνού και η άλλη στην κορυφή του άλλου βουνού. Όταν οι κλέφτες φύγανε τα κορίτσια δεν γυρίσανε στο χωριό. Είχαν χαθεί. Οι γέροι και οι γριές του χωριού λέγανε ότι πολλές φορές, τις φεγγαρόλουστες βραδιές βλέπανε τις σκιές τους και τις σκοτεινές νύχτες ακούγανε τις παραπονιάρικες φωνές τους. Από τότε τα βουνά ονομάστηκαν "Μαρόσα" και "Νεράιδα". Απ' την παράδοση αυτή είναι η μια εκδοχή από την οποία το χωριό έλαβε το όνομα Νεραϊδοχώρι.

Το Νεραϊδοχώρι, ήταν η πατρίδα του δεύτερου γραμματικού του Αλή Πασά, μέλος και αγωνιστή του 1821, Χριστόδουλου Χατζηπέτρου (1764 - 1869), που ήταν υιός του Γούσιου Χατζηπέτρου, αρχιτσέλιγκα της περιοχής του Ασπροποτάμου και σύμφωνα με την τοπική παράδοση είχε 4.000 γιδοπρόβατα και 170 ζώα. Ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρου μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τα ξαδέλφια του, Γ. Τουρτούρη και Κωλέττη ενώ με τη σειρά του μύησε σ΄αυτή τον Νικολό Στουρνάρη, τον Γρηγόρη Λιακατά, τον Νάσο Μάνταλο, τον πασίγνωστο στην περιοχή για την αγωνιστική του δράση ΠαπαθύμιοΒλαχάβα και τον Σταμούλη Γάτσο.

Προορισμοί – Αξιοθέατα : Ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να μεταφερθεί στα γειτονικά Περτουλιώτικα λιβάδια και να απολαύσει δραστηριότητες όπως ιππασία, τοξοβολία, ψάρεμα, mountainbike και πεζοπορία στα πολλά μονοπάτια της περιοχής. Μπορεί επίσης να απολαύσει το μαγευτικό τοπίο της Μαρόσας απολαμβάνοντας τον καφέ του στις γραφικές καφετέριες ή τρώγοντας εκλεκτούς τοπικούς μεζέδες στις πολλές και ποιοτικές ταβέρνες του χωριού.

Στο Νεραϊδοχώρι φιλοξενούνται πολλά βυζαντινά μνημεία με σημαντικότερα:

I.N.Agias ParaskevisΟ Ι. Ν. Αγ. Παρασκευής βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Πύλης-Πύρρας και στη θέση Τσούκα γι’ αυτό και είναι γνωστή ως μονή Τσούκας. Σύμφωνα με την επιγραφή που είναι χαραγμένη πάνω από την είσοδο η μονή κτίστηκε το 1732. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στους αγώνες κατά των Τούρκων κι αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι στον χώρο του κεντρικού κλίτους που είναι υπερυψωμένο, οι πληροφορίες θέλουν να λειτουργούσε Κρυφό σχολειό.

I.N. Agiou Nikolaou
Ο Ι. Ν. Αγ. Νικολάου βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και περιέχει πολύ σπάνιες τοιχογραφίες του 19ου αιώνα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τμήμα των τοιχογραφιών που αναφέρονται στη ζωή και στο μαρτύριο του Αγ. Νικολάου. Οι εικόνες του τέμπλου φέρουν επιγραφή του έτους 1781. Με την επίβλεψη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Τρικάλων πραγματοποιήθηκαν εργασίες ανακατασκευής της στέγης και διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου. (Δήμου , 1987)

Πύρρα

PyrraΤοποθεσία : Η Πύρρα βρίσκεται στο Ν. Τρικάλων σε απόσταση 59χλμ. από τα Τρίκαλα. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1050 μέτρων και περιστοιχίζεται από τις κορυφές Αβγό (2146 μ.), Τσούμα (2053 μ.) και Χαμένο (1800 μ.). Στην περιοχή της Πύρρας λόγω της γεωγραφικής φυσιογνωμίας, έχουν εντοπισθεί πολλά σπήλαια, τα οποία παραμένουν δυστυχώς ανεξερεύνητα. Το σπήλαιο, στη θέση « Καζάνια», παρά το γεγονός ότι είναι σχεδόν απροσπέλαστο, μας εκπλήσσει με τους σταλαγμίτες και σταλακτίτες του, ενώ διαθέτει και ένα μοναδικό και σπάνιο για τα σπηλαιολογικά δεδομένα, υπόγειο καταρράκτη. Το ίδιο μας εντυπωσιάζει και το σπήλαιο στη θέση « Σαρμανίτσα».

Η Πύρρα μαζί με τον ΄Αγιο Νικόλαο, τη Δέση, το Δροσοχώρι, το Περτούλι, την Ελάτη και το Νεραϊδοχώριπεριβάλλουν σαν στεφάνι, μια κοιλάδα που την οριοθετούν οι γεμάτες έλατα και πεύκα οροσειρές της Νεραϊδας, του Αυγού και του Κόζιακα και τη διασχίζουν ο παραπόταμος του Αχελώου Καμνιαϊτικος και ο παραπόταμος του Πηνειού, ο Πορταϊκός. Όπως είναι φυσικό μέσα σε τέτοιο περιβάλλον ζουν και κινούνται άγρια ζώα, όπως ζαρκάδια, ελάφια, αγριογούρουνα, αρκούδες κ.λ.π.

Ιστορία : Το χωριό πήρε το όνομά του από το Βασιλιά Πύρρο και οι κάτοικοί του, που φτάνουν τους 600 κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αντλούν το εισόδημά τους από τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία.

Στη θέση Καζάνια, θυμούνται οι γέροντες του χωριού τη φημισμένη δριστέλα, όπου έπλεναν τα ρούχα, γνωστά ως «σκουτιά», που ύφαιναν στους αργαλειούς τους και τα πήγαιναν ως εμπόρευμα προς πώληση σε πολλές αγορές ακόμα και της Κύπρου, όπως λένε καμαρώνοντας οι κάτοικοι.

Προορισμοί – Αξιοθέατα : Αξιόλογοι προορισμοί στην ευρύτερη περιοχή της Πύρρας είναι:

Η Ι. Μ. ΠΙ.Ν. Αγίου Νικολάου Πύρραροφήτη Ηλιού και Αγίου Μόδεστου που βρίσκεται έξω από το χωριό, στο χώρο όπου λειτουργούν οι κατασκηνώσεις της Ι.Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών. Το καθολικό της είναι σταυροειδές, τρίκογχο, με τρούλο αθωνίτικου τύπου, νάρθηκα θολοσκέπαστο στη δυτική πλευρά και πλακοσκεπή στέγη. Τα κελιά χρονολογούνται στα 1864. Από την άλλοτε μεγάλη μονή σώζεται μόνο το καθολικό της και στη νότια πλευρά το διώροφο χτίσμα, όπου λειτουργούσε στον α΄ όροφο το αρχονταρίκι και στο β΄ το ηγουμενείο. Η επιγραφή που είναι χαραγμένη στην ανατολική είσοδο αναφέρει το έτος 1864. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι δεν υφίσταται τέμπλο και αντί αυτού έχει τοποθετηθεί χαμηλό ξυλόγλυπτο διάφραγμα.

Ο Ι.Ν Αγ. Νικολάου βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Δεν φέρει τοιχογραφίες ενώ οι δεσποτικές εικόνες του τέμπλου χρονολογούνται στα μέσα του 19ου αιώνα.

Το λαογραφικό μουσείο με εκθέματα της περιοχής καθώς και πολλές παραδοσιακές στολές.

Αξιόλογα χωριά ευρύτερης περιοχής του Κόζιακα

Στις παρυφές του Κόζιακα υπάρχουν και άλλα αξιόλογα χωριάμε πολλά μνημείακαι αξιοθέατα τα οποία αξίζει να επισκεφτεί κάποιος.
ΔολιανάΣτις Ανατολικές υπώρειες τα χωριά Φιλύρα, Πιαλεία, Κόρη, Ξυλοπάρικο, Γοργογύρι, Πρόδρομος, Γενέσι, Βυτουμάς.
Δυτικά του Κόζιακα τα χωριά Κοτρώνι, Βροντερό, Καλόγηροι, Βλάχα και
Βόρεια - Βόρειοδυτικά τα χωριά Χρυσομηλιά, Γλυκομηλιά, Κορομηλιά, Κρύα Βρύση και Διάβα.
Τέλος Πλησίον στη περιοχή βρίσκονται τα πολύ όμορφα χωριά του Ασπρποτάμου.

Καταφύγιο Κόζιακα || Τηλέφωνα: 6977662569 Περικλής Μητρονάτσιος & 6976080613 Παπαστεργίου Αλέξανδρος || Email: info@koziakasrefuge.gr || facebook icon24x24 || twitter icon24x24